#9 Web 2.0

We zitten aan de eettafel. Ik wil iets vertellen, maar het lijkt alsof niemand luisterd. Tegenwoordig hebben we allemaal een telefoon nodig om met elkaar te praten tijdens het eten. Mijn dochter zit met haar telefoon te 'pingen' (chatten via haar blackberry toestel) en mijn zoon zit op zijn telefoon op Facebook. Wat doe ik? Ik denk aan mijn 23-dingen.

De eerste acht dingen zijn gemaakt, maar ik ben nog niet klaar. Nu begint het pas.

Bewust en onbewust hou ik mij bezig met 'dingen' tegen die ik tijdens de cursus 23-dingen leer.

Tot vandaag wist ik niet dat ik elk dag te maken had met web 2.0: Facebook, Youtube, Wikipedia etc.

Op internet kijken mijn kinderen films, luisteren muziek, chatten met vrienden. Dus dat is web 2.0. Wat zij kunnen, kan ik ook!

Om mee te doen met de 'nieuwe generatie', heb ik mij opgegeven voor 23-dingen.
Je doet doet eigenlijk alles wat je vroeg ook deed, alleen vanaf de bank. Met een laptop op schoot praat ik via Skype met vrienden en familie, ik kijk films, ik boek mijn vakanties enzovoort.

Web 2.0 is goed en makkelijk, maar toch mis ik de sociale contacten. Voor bedrijven is het goed om bijvoorbeeld snel informatie te sturen naar veel mensen en voor feesten is het sneller en goedkoper om reclame te maken via het internet. Maar aan de andere kant heeft het ook nadelen. Op mijn verjaardag wil ik liever dat iemand langs komt en mij feliciteerd, dan dat iemand mij de mail feliciteerd. Ik heb liever een kaart die ik in een doos kan bewaren, dan een e-card in het postvak van mijn e-mail.

Binnen de OBA kan web 2.0 dus goed zijn voor de medewerkers, maar het is een luxe, iets extra's, dat geen probleem mag worden voor sociale contacten op de werkvloer.